Persbericht
Nobelprijswinnaar Montagnier neemt homeopathie serieus
‘Ik kan niet zeggen dat homeopathie in alles gelijk heeft. Wat ik nu kan zeggen, is dat de hoge verdunningen juist zijn. Hoge verdunningen van iets zijn niet niets. Het zijn waterstructuren die de originele moleculen nabootsen.’
Deze krachtige uitspraak deed professor Luc Montagnier in een opmerkelijk interview dat gepubliceerd is in SCIENCE magazine van 24 december 2010. Montagnier is een Franse viroloog, medeontdekker van het HIV en Nobelprijswinnaar in 2008. In het vraaggesprek vertelt Montagnier over zijn nieuwste werk en de belangrijke implicaties voor de homeopathie.
Montagnier toonde in een studie aan dat bepaalde bacteriële DNA-strengen in staat zijn om elektromagnetische golven te induceren, zelfs bij hoge waterige verdunningen van 10-18. Deze studie vormt een belangrijke bijdrage tot het toenemende bewijs in fundamenteel onderzoek voor de basisprincipes van de homeopathie.
Montagnier zal zijn onderzoek voortzetten in China. Hij neemt daar de leiding op zich van een nieuw onderzoeksinstituut aan de Jiaotong universiteit in Shanghai. Daar zal hij het fenomeen van elektromagnetische golven die door DNA in water worden voortgebracht verder bestuderen. Zijn onderzoeksteam gaat zowel de theoretische basis onderzoeken, als de mogelijke toepassingen in de geneeskunde.
Opmerkelijk is dat de 78-jarige Montagnier in het interview aangeeft dat hij zijn onderzoek niet kan voortzetten in Frankrijk. Enerzijds omdat hij daar niet voldoende fondsen heeft. Maar er is ook een andere reden. Toen hij gelden uit andere bronnen wilde aanwenden, werd hem dit geweigerd. Montagnier meent dat er in Europa een soort angst heerst rond dit onderwerp.
In dit verband verwijst hij naar dr. Jacques Benveniste, een Franse arts/wetenschapper die onderzoek verrichtte naar homeopathische doses. Montagnier beschouwt hem als een ‘moderne Galileo’. ‘Benveniste werd door iedereen uitgestoten, omdat hij te ver vooruit was. Hij verloor alles, zijn laboratorium, zijn geld. Ik denk dat hij grotendeels gelijk had, maar het probleem was dat zijn resultaten niet 100% reproduceerbaar waren. Er is mij verteld dat sommige mensen Benveniste’s resultaten gereproduceerd hebben, maar dat ze bang zijn voor publicatie vanwege de intellectuele terreur van mensen die het niet begrijpen.’
Montagnier is niet bezorgd dat zijn collega’s zullen denken dat hij in pseudowetenschap terecht is gekomen. Hij antwoordde: ‘Nee, omdat het geen pseudowetenschap is. Het is geen kwakzalverij. Dit zijn werkelijke fenomenen die verdere studie verdienen.’
Het volledige interview is beschikbaar op de website van Science.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Goeie grap
Ik ben homeopathisch dierenarts. Hartstikke leuk. De dieren die ik te behandelen krijg zijn meestal ongeneeslijk ziek verklaard door hun reguliere dierenarts of ze zitten levenslang aan de medicijnen, vaak met de nodige bijwerkingen en de daarbij behorende (hoge) kosten.
Het is prachtig om te zien hoe goed deze dieren reageren op een homeopathisch geneesmiddel. Doodzieke dieren kunnen binnen korte tijd opknappen; dieren die al jaren kreupel lopen, trekken na een dag al een eerste sprintje. Natuurlijk reageert niet elk dier zo vlot en snel op een behandeling, maar toch. Het blijft mooi om te zien als dat wel gebeurt. Wat ik ook altijd bijzonder vind, is dat het niet uitmaakt hoeveel je nu precies van een homeopathisch middel geeft.
Ik gebruik hoge potenties (dus ver doorverdund, tot boven het getal van Avogadro) en ik leg uit aan de katteneigenaar, dat hij slechts een paar druppels hoeft te geven , één maal per dag tot hij verandering ziet. Aan de paardeneigenaar vertel ik precies hetzelfde; het paard van 600 kg krijgt evenveel als de kat van 4 kg. Wonderlijk, nietwaar? En toch werkt het even goed. Het gaat om het gekozen homeopathische geneesmiddel, om de verdunning en om de frequentie van geven. Of je nu drie druppels of een glas vol neemt maakt niet uit: een verdunning van 100 tot de honderdste blijft zo, of je nou drie druppels neemt of een glas vol.
Misschien moeilijk te begrijpen. We gaan ervan uit dat het homeopathische middel informatie bevat, het maakt je wat duidelijk. En of een stoplicht nou 2 meter hoog is of 8 meter, als het rood is, moet je stoppen. En met veel informatie in een klein pakketje hebben we tegenwoordig geen moeite. Moest je vroeger 24 delen van een encyclopedie in een koffer meezeulen, nu stop je een USB-stick met dezelfde informatie in je broekzak. Het is dus niet de hoeveelheid waar het om gaat, het gaat om de informatie. En dat hebben sommige mensen nog niet begrepen.
Bij koeien of kippen laten we het middel zelfs eenvoudigweg door het drinkwater mengen, succes gegarandeerd! Zo hebben we in een aantal wetenschappelijke onderzoeken laten zien, dat een homeopathisch geneesmiddel prima werkt. Biggen bijvoorbeeld kregen na de geboorte significant minder diarree als de moeders in de dracht een homeopathisch middel hadden gekregen. Wie beweert dat homeopathie nog niet wetenschappelijk bewezen is, loopt achter de feiten aan.
Er zijn verenigingen die achter de feiten aan blijven lopen, namelijk de Vereniging tegen de Kwakzalverij en Vereniging Skepsis. En die denken een mooie stunt gevonden te hebben om te bewijzen dat homeopathie niet werkt: op 5 februari gaan ze op de Dam een LITER van een homeopathisch middel opdrinken. Met de gedachte, dat dit HEEL veel van een homeopathisch middel is. Ik moet ze teleurstellen. Ze kunnen net zo goed een klein slokje nemen. Dat heeft hetzelfde effect. Als ze WEL effect willen zien, dan zullen ze dagelijks een klein slokje moeten nemen. En dan nog werkt het alleen, als het middel ook bij die persoon past, een homeopathisch geneesmiddel wordt bij de individuele patiënt gekozen. Geef je het foute middel, dan gebeurt er niets. Helaas.
We kunnen natuurlijk wel zoeken naar een homeopathisch middel dat deze mensen zou kunnen helpen. Want wat voor type mensen zijn het? In een krant werden ze omschreven als “Grumpy old men”. Ook worden ze wel gezien als mensen met een beperkte visie: als zíj zich iets niet kunnen voorstellen, dan kan het niet bestaan. En dan mag het niet bestaan. Een soort inquisitie, die ook Galileo op de brandstapel wenste te krijgen. Of mensen die teleurgesteld zijn in hun eigen mogelijkheden. En zich er niet meer op richten een positieve bijdrage te leveren aan de maatschappij door hun eigen vak te verbeteren. In plaats daarvan richten zij hun (negatieve) energie op het kapotmaken van een ander vak en daarmee onthouden zij hun eigen -ongeneeslijke- patiënten hulp die wellicht wel kan genezen. Een conventionele hobby ten koste van anderen.
Er is een homeopathisch geneesmiddel, dat wellicht uitkomst kan bieden voor deze mensen, zodat ze met een optimistische en blije blik de wereld kunnen gaan inkijken. Ik stel voor dat Mercurius C 200 ingenomen wordt, niet in één keer een hele liter, maar gewoon, elke dag een slokje. Als ze echt niet in homeopathie geloven, dan kunnen ze ook déze variant van de “goeie grap” kiezen. Ik verstrek ze gratis het homeopathische middel. Sommige van de actievoerders kunnen hier baat bij hebben. Ze hoeven natuurlijk niet te zeggen dat het middel geholpen heeft. Zo snijdt het mes aan twee kanten: ze hebben hun actie gehad én er zijn weer wat mensen genezen. Iedereen blij.
Liesbeth Ellinger, dierenarts, Apeldoorn
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
4 februari 2011
Homeopathie krijgt onverwachte steun van Vereniging tegen Kwakzalverij.
Morgen, 5 februari, zal de Vereniging tegen Kwakzalverij (VtK) demonstreren dat een overdosis homeopathische geneesmiddelen geen schade toebrengt. Het innemen van een grote hoeveelheid van een homeopathisch middel is volledig zinloos, maar zal geen schadelijke neveneffecten hebben. Het is volledig duidelijk waarom de VtK niet ter vergelijking een overdosis nemen van een regulier geneesmiddel, want dat zou wel eens de dood tot gevolg kunnen hebben.
Ieder jaar belanden er ruim 40.000 mensen in het ziekenhuis, omdat ze verkeerde medicijnen of een gevaarlijke combinatie of dosis van pillen slikken. Ruim 1200 patiënten overleven een dergelijke misser niet. 1800 mensen blijven last houden, ook na ontslag uit het ziekenhuis. Dat is gebleken uit onderzoek van de Universiteit Utrecht in 2006. Verkeerd medicijngebruik kost jaarlijks zo’n 85 miljoen euro.
Met deze actie zet de VtK chronische medicijngebruikers misschien aan het denken. Wat is het dat homeopathische geneesmiddelen, waarvan ook wordt gezegd dat ze het zelfgenezende vermogen ondersteunen, geen schade toebrengen? En, kunnen ze dan wel werkzaam zijn? De VtK beweert dat homeopathische middelen niet werken, dat ze hooguit een placebo zijn, wat wil zeggen dat ze alleen suggestief een werking hebben. Als dat zo zou zijn, waarom hebben dan zoveel mensen en ook dieren zo veel baat bij homeopathie?
Werkt homeopathische behandeling dan altijd? Nee, net zo min als een reguliere behandeling. Werkt het beter dan regulier? Nee, het werkt anders, soms met betere resultaten, maar soms ook minder. Wat in het laatste geval in ieder geval vast staat, is dat het geen schade toebrengt.
Wetenschappelijk bewijs
Er is voldoende wetenschappelijk onderzoek voor de werkzaamheid van homeopathische middelen, maar hier wordt buiten de complementaire sector zelden naar verwezen. Bij een grootschalig onderzoek in 2010 onder 200.000 verzekerden bij Azivo bleken er kostenbesparingen tot 15% bij de behandeling door artsen die ook homeopathie toepasten. Dit onderzoek werd uitgevoerd door de onderzoekers Baars en Kooreman, respectievelijk van de universiteit van Leiden en Tilburg. Tot een vergelijkbare conclusie kwam een homeopathisch werkend huisarts die in 2010 aantoonde dat hij de zorgverzekeraar € 750.000,- per jaar bespaart door de helft van zijn patiënten homeopathisch te behandelen. De besparing betrof o.a. minder kosten voor ziekenhuisopname, verwijzingen en reguliere medicatie.
Homeopathie bespaart de zorgverzekeraars veel kosten.
Het beste van twee werelden
Complementaire en reguliere gezondheidszorg hebben beiden hun waarde: de een werkt op het ene terrein wat beter of effectiever, de andere op het andere terrein. De gezondheidszorg zou veel winst kunnen behalen door het beste van twee werelden te gebruiken. De Vereniging tegen Kwakzalverij toont dat -onbedoeld - aan.
|
